هنگامه ی بیداری

آدمی تا مغلوب و منفعله، همیشه تسلیم و مجریه دیکته های دیکتاتورهای زندگیش!! و هنگامه ی انقلاب و فهم موقعیت خودش و شناخت نیروها و توانایی هاش، می فهمد که هستی او بسته به بودن همچون چیزیست که خدای او از می خواهد، و حرکت او آغاز شود، پیوند هایی سست گسسته میشوند و پیوندهایی محکم و مطمئن شکل می گیرند، تا به سمت او حرکت کند