فرجام

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لَا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْءٌ وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَمَنْ تَزَکَّى فَإِنَّمَا یَتَزَکَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِیرُ ۱۸
و هیچ باربردارنده اى بار [گناه] دیگرى را برنمى دارد و اگر گرانبارى [دیگرى را به یارى] به سوى بارش فرا خواند چیزى از آن برداشته نمى شود هر چند خویشاوند باشد [تو] تنها کسانى را که از پروردگارشان در نهان مى ترسند و نماز برپا مى دارند هشدار مى دهى و هر کس پاکیزگى جوید تنها براى خود پاکیزگى مى جوید و فرجام [کارها] به سوى خداست (۱۸)

سوره فاطر.